As I stumble to Enlightenment

Gelukkig

Ben jij wel gelukkig?
Vroeg iemand aan mij op Werchter.
En het eerste wat in mijn hoofd schoot was, nee.

Ondanks een geweldig schoon huis.
In een geweldige buurt.
Ondanks twee gezonde kinderen en een fantastische vrouw.
De eerste ongelooflijk braaf, de tweede zo zorgzaam en lief als ze maar komen.
Andersom ook trouwens.
Ondanks een geweldige job, dik betaald en met een sociaal-economisch doel.
Waar ik dan ook nog es op een wip ben, zo zonder file en zo.
Ondanks het feit dat ik perfect gezond ben.
Dat ik een hele hoop vrienden heb.
Waarmee ik bijna wekelijks geweldig leuke dingen doe.

En begrijp me niet verkeerd, ik ben dagelijks dankbaar voor al het bovenstaande.
Maar gelukkig?
Blijkbaar niet.
Content, dat wel.
Maar dat is in mijn ogen toch een trapje lager dan gelukkig.

Dus hier zit ik nu, op de laatste dag van mijn drie en halve week vakantie.
Ook weer iets om gelukkig of tenminste content over te zijn.
Mij af te vragen, wat is er nodig voor mij om echt gelukkig te zijn?

En er komt niks.
Of toch.
Wat regelmatiger sporten.
Waarbij ik me kan afmatten, want het gevoel daarna, daar wordt ge echt gelukkig van.
En een project.
Iets totaal onbaatzuchtig.
En dan bedoel ik niet wat geld overschrijven naar Burkina Faso via Kiva.
Iets wat persoonlijk engagement en tijd vraagt.
En waar de wereld beter van wordt.

Gelukkig weet ik hoe het leven in mekaar zit.
En dat ik binnenkort meer dan voldoende van die projecten ga zien verschijnen.

En dan is het een kwestie van keuzes maken.

Want dat heb ik ondertussen ook wel door.
Dat ik sinds ik terug in Belgie ben, op alles maar ja gezegd heb.
Als onderdeel van mijn leven terug op te bouwen hier.
En dat het nu tijd wordt om terug wat meer nee te gaan zeggen.
En niet alleen tegen bepaalde voorstellen, maar helaas ook tegen sommige mensen.
Mensen die ik al heel lang ken, maar waarvan ik nu het gevoel heb dat ze mij echt niet gelukkiger maken.
In tegendeel.

Gelukkig zijn, het is soms hard werk.
En soms is het gewoon iemand die de juiste vraag stelt.

Share/Bookmark

Goal nr. 5: Heli-skiing down one of the most exciting mountains on Earth

What do you do when you´ve been skiing for 32 years?
When you´ve done so many slopes and all colors of runs that they all start to feel the same?

You go off piste.
Just to fiddle around a bit.

Until you see a video like this:

And you realize there is more to it then just fiddling around.
So you set yourself a goal of going heli-skiing in Canada some day.

The good thing is when you´ve lived in Norway for a while you meet people over 55 years old who still do this every winter.
Which is a good thing because it helps you understand there is still time to achieve this goal when you´re in your late 30´s like myself.
And you once believed things only went downhill once you hit 40.

And then comes another important lesson learned about goals.
Dare to share.
Because when you do, you might run into somebody who shares such a goal.
And since a lot of my friends are big into skiing as well chances are big this might be the case.

So this January I´m off with 3 friends for a 4 day training course to the freeride center in Austria.
Get the basic skills sorted out, see what else is needed and then make the jump to achieve this goal.

Life is great when you make it.
And when life is great, just try to figure out how to make it awesome.

Goal nr. 4: A 10 day silence retreat

This is probably the weirdest dream of all 31.
Then again, maybe not.
You be the judge.

Ten full days.
Of absolute silence.Silent Road
Of meditation.
Of just sitting.
For hours at a time.Sitting
And very little to eat.
That’s what I long for.

You may ask why.
It’s alright.
I understand that for most people this sounds like a nightmare more than a dream.

Here’s the thing.
I’ve been meditating for over 7 years now.
And the one thing that strikes me the most is the peace I find in just sitting and being quiet.

Dayspring Silent Retreat Center-Germantown, Md
I’ve never been able to do it more than an hour though.
So I’m curious.
Curious to see what 10 days of it would be like.
If it´s anything like this, it will be worth it.
silence and duct tape

Not goals, dreams

31 dreams, not goals.
While writing “goal” nr. 3 it hit me why progress on the writing of the series was so slow.
I don’t like goals.
Goals are corporate.
Remind me of bonuses.
Of achievement.
Of “going the extra mile”.
“Giving it not 100, but 200%”.
Wall Street and bankers. They have goals.
And they almost broke the system because of goals.

Dreams they have not.
Children have dreams.
Martin Luther King.
Richard Branson.
Elon Musk.
All big achievers.
People who seem to give it 1000% compared to the average person.
When in reality they’re just giving it a different 100% than all of us.
Slightly more unique, not better.

Dreams are softer.
Crazier as well.

Dreams have one thing in common with goals.
They also need to be turned into reality to enjoy them fully.

Goal nr. 3: My own company

Just in case you were wondering whether these 31 goals would all be about physical appearance.
They’re not.
They’ll be spread out over 7 areas of life.
7 areas that I learned about from Jack Canfield.
7 areas that I now know all need attention for me to be happy.
These areas are:
– Health
– Career/Business
– Relationships
– Financial
– Personal skills & growth
– Free time – Family time
– Community

There are many variations on these areas, for me these 7 work well.
Feel free to adjust to your own taste though.

Obviously today’s goal is in the area of career/business.

I have my own company.
One day.
Someday.
And not just any company.
A very successful company as well.
One who has an annual turnover of more than a million euros.
A company that grows and expands.
A company that employs over 100 people.
A company that does good for other people.
Preferably something in the field of science and medicine.
Because I like science.
And I also like scientists, just don’t wanna be one.

I’ve always wanted to be the boss of my own company.
Until I realized that that’s useless.
Everybody can be the boss of a company.
What’s really important, and what I come to realize, what I really want is to be successful.
Not for my own glory.
To allow other people to be successful.

And that’s the one thing that I admire most in entrepreneurs and leaders.
The ability to let a bunch of people work together.
To be successful together.
To create employment.

And if there’s one thing we need these days, it’s people who create employment.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: